+31 6 248 72 442 contact@breinfijn.nl
Weet je wat mij weleens bezighoudt?

Hoe komt het toch dat, vooral vrouwen, zich zo weinig gunnen?

Herken je het? Je bent waarschijnlijk moeder, partner, maar ook bij single vrouwen zie ik het gebeuren.

En eerlijk is eerlijk, ik ben zelf ook in die valkuil getrapt. Vooral toen ik moeder werd, draaide alles om mijn kinderen, echt alles. Ik was hele dag bezig met de kinderen, zorgen dat het huishouden draaide, je kent het wel, de wasjes, strijk en een opgeruimd huis, zorgen voor boodschappen. O ja, en als er iets gehaald moest worden, nieuwe luiers, een cadeautje voor een vriendje/vriendinnetje, deo, weet ik het wat, dan haalde ik het. En niet omdat ik geen man heb die niks doet hoor. Nee, juist helemaal niet, ik ben gezegend met een man die ook graag zijn steentje bijdraagt. Hij kookt vrijwel elke dag (thank god! 😊) en als ik aan hem vraag om de boodschappen te doen, dan doet hij het gelijk. Maar toch, toch ben ik in de valkuil getrapt.

 

En ik noem het bewust een valkuil, want zo voel ik het ook. Je kent die uitleg van het vliegtuig vast wel, zorg eerst dat je zelf het zuurstofmasker op zet en doe dan pas die van je kinderen op. Nou, ik kan je vertellen, dat deed ik dus niet. Ik cijferde mezelf eigenlijk totaal weg. Had nauwelijks rust, voelde me overbelast, kon ook niet makkelijk even rustig met een kop thee op de bank zitten. Naar de kapper ging ik wel, maar mezelf opmaken deed ik alleen als ik ging werken, naar schoonheidsspecialiste had ik even op een laag pitje gezet (zeg maar, geen pitje) en ik nam nauwelijks deel aan cursussen voor mijn werk. Ik kon de nieuwe informatie gewoon niet in me opnemen.

 

Maar op een gegeven moment (een paar jaar terug) ben ik tot inkeer gekomen. Ik voelde me op mijn allerbelabberste. En dat dieptepunt heb je dan gewoon nodig om weer in de positieve flow te komen. Ik was het spuugzat. Spuugzat met mezelf dan ook vooral. Ik wilde weer ‘leven’.

Wat ik heb gedaan? Ik heb het roer voor mezelf omgegooid. Ik begin de dag eerst eens zittend met een lekker grote mok koffie, heerlijk vind ik dat, terwijl de kinderen gewoon om me heen lopen. Maar ze weten dat ik eerst mijn kop koffie rustig op wil drinken, en dat helpt. En ik leef veel bewuster. In de auto op weg naar mijn werk doe ik ademhalingsoefeningen om mijn hoofd tot rust te brengen. Dat helpt mij altijd om weer helder te kunnen nadenken. Ik zorg dat mijn werkagenda niet overvol is. Als ik een dag thuis ben ga ik tussendoor ook rustig met een kopje thee op de bank zitten, ik doe een spelletje met de kids en ik laat het huishouden voor wat het is. Dat komt later wel weer. Ook heb ik met mijn man afgesproken dat ik hem dingen vraag, zoals een boodschapje, of het wegbrengen van een pakje, noem maar op. En dat helpt, om even niet snel tussendoor nog langs de supermarkt te moeten. Zo’n schijnbaar kleine verandering heeft mij heel veel rust en energie gebracht moet ik zeggen.

 

Maar waarom lukt het vrouwen vaak dan toch niet om dit ook te doen? Dat puzzelt me. Het lijkt een soort verlangen om anderen van dienst te zijn. Je vraagt je af of je verdient wat je toekomt? Je maakt jezelf kleiner dan je werkelijk bent en je vindt iets kopen voor jezelf overdreven. Je voelt je schuldig omdat je er niks bijzonders voor hebt gedaan.

Dat zijn toch wel de dingen die je vaak in je opvoeding al geleerd hebt. Je hebt geleerd om eerst aan de ander te denken en dan pas aan jezelf. Je mag niet egocentrisch zijn en egoïsme koppel je er waarschijnlijk ook aan als je iets voor jezelf koopt.

 

Ik zie om me heen dat de kapper en in sommige gevallen schoonheidsspecialiste en nagelstyliste zo ongeveer wel ingebed zijn in de zorg voor ons zelf. Mooie dingen kopen wordt vaak pas gedaan als je eerst voor anderen hebt gekocht (voor in je gezin of voor familie/vrienden). En als er dan aan het einde van de maand wat overblijft, ga je met gods gratie toch wel dat ene horloge kopen….of wacht je toch nog een maandje, voor de zekerheid 😉) en kijk je dan wel of er geld over is…..

 

En mentale ontwikkeling? En goed in je vel zitten? Rust voelen en volop energie? Dat lijkt nog niet ingeburgerd te zijn om geld aan uit te geven. Terwijl ik heb gemerkt dat dat één van de belangrijkste dingen is die je jezelf cadeau zou mogen doen. Want als je goed in je vel zit, en je kunt jezelf op de eerste plek zetten, dan ga je niet meer zo gemakkelijk over je eigen grenzen heen, en leef je bewuster en dus ook intenser. Je gaat meer leren over jezelf, over wat JIJ wil. En als je weet wat je wil, dan ben je weer een stapje dichterbij naar het ook echt bereiken. En dat kunnen we allemaal, de één heeft er alleen wat meer aandacht aan geschonken dan de ander.

 

Weet je wat ik regelmatig als vraag stel in mijn coachings:

Wat als je overmorgen overlijdt, heb je dan het leven geleefd wat je voor ogen had? Ben je dan super tevreden met je leven tot nu toe?

 

Ik weet zeker dat je jezelf een groot plezier doet als je het antwoord op deze vraag voor jezelf zoekt….